هاوار!!…”زون”را با چه خطی بنویسم!؟!

عزت اله علی پور :
…وقتی لبریز از مقام ها و مویه های زخمی پدر است و «تَمدار بِیت»* های غمگنانه ی مادر، وقتی تن و باطن و حال و هوای هميشگي شاعرانه اش بومی ست، وقتی یا هر وقتی دیگر، چه می دانم درونش آشوب شعر می شود و دلش له له می زند برای چیدمان چند واژه شاعرانه و شعر امان از دل و دستش می برّد، سلانه سلانه راه می افتد و کلمات بومی اش را کنار هم می چیند و مي چيند…….اين جا شعر شروع مي شود و شاعر بومي سرا تکرار کنان بیت بیت سروده هایش را شفاهن در دایره ی ذهن و زبان خود می چرخاند وضبط مي كند. اما همین شاعر بومی وقتی می خوا هد همان چند بیت چیدمانی بومی را به نام شعر ياد داشت كند، با تمام شعور شاعرانه، چرخی می زند و برگه را میان مشت عصبی اش مچاله کرده جار می زند كه ، های !.. مدعیان زبان و ادبیات فولکلور،»زُون»را ،»زُون»خودم را با چه خطي باید بنویسم!؟!